تبلیغات
درد دل - شعر
***من از دو کوهه آمده ام اینجا غریبم***
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox


انعکاس

شعر

                                             بسم رب شهدا

                                                              بال های خسته
                                                              پرهای شکسته
                                                              دل هایی خونین
                                                         سجاده های خاک گرفته

گله هایی در خواب
دل هایی گمشده
و مجالی که نیست !

گاز خردل
سرفه هایی سنگین
و یارانی که
هزاران سال بعد
طعمه باستان شناسانند

غربتی غریب
کوچه پس کوچه هایی دلتنگ
شهری دل مرده
با سنگفرشی اسیر
گرفتار بازندگانی
نا آشنا با زندگان

و شهدایی تفحص شده
که در معراج شهر
دلتنگ و بی قرار
رمل های فکه و قتلگاه و راه خون
و آرزویی غریب
که کاش تفحص نمی شدند

به حرف تو رسیدم 
ای دوست !

کاش تفحص نمی شدم

شعر از محمد طوقانی



نوشته شده توسط :بی نشون
شنبه 20 آبان 1385-10:11 ق.ظ
نظرات() 

cazziequell.jimdo.com
چهارشنبه 18 مرداد 1396 11:07 ق.ظ
I was curious if you ever considered changing the layout of your blog?
Its very well written; I love what youve got to say.
But maybe you could a little more in the way of content so people could connect with it better.
Youve got an awful lot of text for only having one or two images.
Maybe you could space it out better?
Foot Pain
دوشنبه 16 مرداد 1396 03:42 ب.ظ
Howdy are using Wordpress for your site platform?

I'm new to the blog world but I'm trying
to get started and create my own. Do you need any html coding knowledge to make your own blog?
Any help would be really appreciated!
BHW
جمعه 1 اردیبهشت 1396 08:23 ق.ظ
I’m not that much of a online reader to be honest but your blogs really nice, keep it up!
I'll go ahead and bookmark your website to come back later.

All the best
الف . تبعیدی
پنجشنبه 10 خرداد 1386 01:05 ب.ظ
سلام محمد عزیز
قطعه ادبی با احساسی بود . لطفا به من ایمیل بزن . احساسم به من می گوید شما همان دوست گمشده ای هستید كه شبی اورا از دست دادم بی آنكه حتی مجالی برای بدرود داشته باشم
صبج
جمعه 26 آبان 1385 06:11 ق.ظ
سلام از مطالب زیبای وبلاگتان بسیار استفاده كردم. به وبلاگ من هم تشریف بیاورین. اگر مایلین تبادل لینك هم بكنیم من حاضرم با امتنان.
بنده ی خدا
سه شنبه 23 آبان 1385 04:11 ق.ظ
حتما حتما حتما به وبلاگ من سری بزنید
احمد
یکشنبه 21 آبان 1385 09:11 ق.ظ
شعر قشنگی بود. راستی از عبدالرضا دیگه نمی نویسی؟
مهندس2
یکشنبه 21 آبان 1385 11:11 ق.ظ
یا حق!

از بزم طرب باده گساران همه رفتند

آیینه دلان٬ نکته گذاران همه رفتند

ما با که نشینیم که یاران همه رفتند؟

نه کوه کن دلشده ماندست و نه مجنون

از کوی جنون سلسله داران همه رفتند

همه رفتند؟.....

عجب قحطی شدها! انگاری دنیا خالی خالی شده! همه رفتن و رسیدن و ما....!

... اما درد واقعا کیمیای کارآمدیه که حتی آشغالارو هم طلا میکنه!(عجب بازیافتی!!)

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند آیا بود که گوشه چشمی بما کنند

میگن کنیز درگاهشون (فضه) با نگاهش خاکرو طلا میکرده٬ خودشون اگه نیم نگاهی کنند چی میشه!

چی میشه؟ چی میشه٬ اگه بشه!

ای مادر خیلی مهربون سادات٬ اغیثینی!

همین!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر